เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ซ่งหย่าชิวคนนี้ก็ใจดำเหลือเกิน พ่อกับน้องชายของเธอเพิ่งจะคุกเข่าอ้อนวอนเธอบนพื้นแท้ ๆ เธอกลับไม่มีเจตนาจะช่วยพูดขอร้องกับเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยแม้แต่น้อย นี่มันพ่อผู้ให้กำเนิดกับน้องชายแท้ ๆ เลยนะ!”
หลังจากคนกลุ่มนั้นเดินจากไป ป้าหวังก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมา ใบหน้าอวบอ้วนสั่นไหวน้อย ๆ
จ้าวทิงหลานถอนหายใจเบา ๆ “จะพูดแบบนั้นก็ไม่ถูก พ่อกับน้องชายของซ่งหย่าชิวแต่ไหนแต่ไรมาก็คอยแต่จะสูบเลือดจากตัวเธอ ในช่วงเวลาที่ซ่งหย่าชิวลำบากขนาดนี้ พวกเขากลับกังวลว่าวันหน้าจะสูบเลือดจากญาติสนิทไม่ได้อีกจนถึงขั้นขนของไปเกลี้ยงบ้านเธอ เป็นฉัน ฉันก็ไม่ให้อภัย”
พูดตามความเป็นจริง จ้าวทิงหลานคิดเช่นนั้นจริง ๆ ในจุดนี้เธอไม่ได้รู้สึกว่าซ่งหย่าชิวทำสิ่งใดผิด แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเธอจะเห็นอกเห็นใจคนอย่างซ่งหย่าชิว