ตอนที่ 210 เรื่องราวที่ควบคุมไม่ได้

“แต่ถ้าเรื่องระหว่างพวกเราเกิดมีอะไรกันผิดพลาดขึ้นมาจริง ๆ ฉันก็ยังอยากให้เธอไม่ต้องมาลำบากไปกับฉัน”

หลังจากอุ้มจ้าวทิงหลานไปอาบน้ำเสร็จอีกรอบ เสิ่นซ่งชวนถึงกล้าเอ่ยคำพูดเช่นนี้ออกมา

ทั้งสองคนได้พูดคุยถึงทิศทางส่วนใหญ่ของเรื่องราวอย่างละเอียดไปบ้างแล้ว แต่สิ่งที่จะเกิดขึ้นจริงกลับไม่แน่ว่าจะดำเนินไปตามที่ทุกคนหวังไว้ เสิ่นซ่งชวนจึงยังคงยืนกรานความคิดเดิมตั้งแต่แรกสุดของตนเอง

จ้าวทิงหลานลูบใบหน้าของเสิ่นซ่งชวน ข้างนอกดวงอาทิตย์ตกดินไปแล้ว สายลมพัดผ่านเอื่อย ๆ เธอทั้งง่วงทั้งเหนื่อย ในใจก็ไม่อยากจะโต้เถียงอะไรกันกับเสิ่นซ่งชวนมากความ

“ฉันรู้ ถ้าถึงขั้นนั้นจริง ๆ ฉันจะยอมเซ็นข้อตกลงหย่ากับคุณแต่โดยดี แล้วพาเด็กรอคุณ”

จ้าวทิงหลานไม่อาจไม่คิดถึงตัวเองและพวกเด็ก ๆ ได้จริง ๆ อีกทั้งเธอยังรู้ว่าเรื่องนี้มีกำหนดเวลา ดังนั้นการรอคอยจึงไม่ใช่เรื่องไร้จุดหมายที่มองไม่เห็นฝั่ง

หัวใจของเสิ่นซ่งชวนพลันอบอุ่นขึ้นมา เขาโอบกอดจ้าวทิงหลานไว้อีกครั้ง ทว่าจ้าวทิงหลานกลับถอยไปข้างหลัง โบกไม้โบกมือตามสัญชาตญาณ “ฉันไม่เอาแล้วจริง ๆ นะ”

บางครั้งการที่เรี่ยวแรงและร่างกายของผู้ชายคึกคักเกินไปก็ไม่ใช่เรื่องดีเลย จ้าวทิงหลานรู้สึกว่าช่วงบ่ายครึ่งวันนี้เหนื่อยยิ่งกว่าไปทำงานมาทั้งวันเสียอีก

จริงสิ เรื่องไปทำงาน

จ้าวทิงหลานยังไม่ได้แบ่งปันข่าวดีของตนเองให้เสิ่นซ่งชวนฟังเลยนี่นา!