กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
มื้อนี้ทุกคนต่างกินกันอย่างอิ่มหนำสำราญ โดยเฉพาะตอนที่ของหวานจานสุดท้ายถูกยกขึ้นมา สายตาของแต่ละคนแทบจะค้าง ลูบท้องที่เดิมทีก็อิ่มอยู่แล้วพลางตักกินกันไปอีกคนละชาม
“สบายท้องสุด ๆ ไปเลย”
หานอวี่ยอมสยบให้อย่างหมดหัวใจจริง ๆ ถ้าทำให้เขาได้ใช้ชีวิตแบบนี้ ต่อให้ต้องทำงานในสถาบันวิจัยจนอ้วกทุกวันเขาก็เต็มใจ
ในบ้านมีกับข้าวแบบนี้ ให้ไปเป็นวัวเป็นม้าก็ยอม
โอวป๋อหัวพอกินของหวานจานสุดท้ายเข้าไปก็ยิ่งดีใจจนเนื้อเต้น “พี่สาวจ้าว ของหวานที่พี่ทำอร่อยที่สุดเลย ไม่เลี่ยนด้วย!”
จ้าวทิงหลานพูดว่า “นี่ต้องขอบคุณพี่ใหญ่เฮ่อของเธอนะ น้ำผึ้งที่เขาให้มาดีกว่าน้ำตาลทรายสีขาวที่ฉันซื้อตั้งเยอะเลย!”