เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
จ้าวทิงหลานพูดจบถึงได้เห็นว่าเสิ่นซ่งชวนยืนอยู่ตรงประตู ความพึงพอใจและการล้อเลียนบนใบหน้าของชายหนุ่มไม่ได้ปิดบังไว้เลยแม้แต่น้อย ใบหน้าของจ้าวทิงหลานแดงระเรื่อขึ้นมาทันที จากนั้นก็รีบเดินเข้าห้องครัวไป
เธอคิดในใจว่าแบบนี้จะดูเหมือนเธอเห็นแก่เงินเกินไปหน่อยไหม ปกติเธอไม่เคยชมเสิ่นซ่งชวนแบบนี้เลยสักครั้ง
“โย่วโย่วโย่ว ผู้ชายของฉันทำอะไรก็ไม่มีทางผิดหรอก” ความอิจฉาตาร้อนเปลี่ยนเป็นน้ำเสียงประชดประชัน เฮ่อฉางอี้ก้มหน้าก้มตาทำงานไปด้วยความแค้นเคือง อีกด้านก็อิจฉาจนแทบคลั่ง “ยังเป็นแกไอ้หนุ่มที่ดวงดี แต่งได้เมียดีขนาดนี้มาง่าย ๆ ฉันว่าบรรพชนส่งโชคให้แกแล้วมั้ง”
เสิ่นซ่งชวนไม่ได้สนใจน้ำเสียงของเฮ่อฉางอี้แม้แต่นิดเดียว กลับพยักหน้ารับอย่างผ่าเผยว่า “ใช่แล้ว นายก็ให้ส่งโชคบ้างสิ”
เฮ่อฉางอี้ “...”