ตอนที่ 117 ผู้ชายสารเลว เวลายั่วคนนี่มีลูกไม้เป็นชุดๆ เชียวนะ

ลูกกระเดือกของเสิ่นซ่งชวนขยับขึ้นลง เขาถามด้วยน้ำเสียงแหบพร่า “จริงหรือ?”

แน่นอนว่าจ้าวทิงหลานไม่รู้ว่าคำว่านอนที่ทั้งสองพูดถึงหมายถึงการนอนคนละแบบ เธอพยักหน้า “แน่นอน ฉันจัดการเรียบร้อยแล้วด้วย”

“ถ้าอย่างนั้นเธอก็แค่บอกให้ฉันรับรู้สินะ”

น้ำเสียงของชายหนุ่มทุ้มต่ำ แต่เจือความยินดี ราวกับการปล่อยให้เธอบงการเป็นความสุขของเขา เป็นสิ่งที่เขาต้องการและเฝ้ารอ

จ้าวทิงหลานพูดไม่ออก ดูเหมือนจะเป็นอย่างนั้นจริง ๆ เธอไม่ได้เตรียมใจไว้เลยว่าเขาอาจปฏิเสธ