ตอนที่ 105 ฉันก็นึกว่าคุณไม่ได้คิดอะไรกับฉันเสียอีก

สิ้นเสียงลง เสิ่นซ่งชวนก็นั่งลงข้าง ๆ จ้าวทิงหลานอย่างซื่อตรง ร่างกายของผู้ชายร้อนผ่าว จ้าวทิงหลานรู้สึกว่าอุณหภูมิรอบตัวพลอยสูงขึ้นมานิดหน่อย

เธอยังคงเคอะเขินอยู่บ้าง มือคอยจัดระเบียบสิ่งของเหล่านั้น “นี่คือเงินฝากกับคูปองปันส่วนทั้งหมดของนายแล้ว ใช่ไหม”

เสิ่นซ่งชวน “อยู่ที่นี่หมดแล้ว ไม่ได้เก็บไว้เลย”

ต่อให้เสิ่นซ่งชวนไม่พูด จ้าวทิงหลานก็รู้ว่าเขาไม่ได้เก็บอะไรกันไว้ให้ตัวเองเลย ดูจากจุดที่วันนี้ไปซื้อของยังต้องเอ่ยปากยืมเงินจากผู้การเฮ่อ เสิ่นซ่งชวนก็ซื่อจนทื่อจริง ๆ

“ในเมื่ออยู่ที่นี่หมดแล้ว งั้นฉันจะคุยเรื่องเงินในบ้านกับนายให้ละเอียดหน่อย”

จ้าวทิงหลานพูดพลางหยิบเงินขึ้นมาทีละปึก “ตอนนี้เงินของพวกเรามารวมอยู่ด้วยกันแล้ว ตรงนี้มีทั้งหมดหกร้อยหกสิบสี่หยวนสองเหมา ในสมุดบัญชีเงินฝากมีหกร้อยหยวนถ้วน”