กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เสิ่นซ่งชวนรอจนกระทั่งจ้าวทิงหลานออกมา เขายืนอยู่ตรงประตูเหมือนกำลังเข้าเวรยามอย่างไรอย่างนั้น
เดิมทีในใจของจ้าวทิงหลานทั้งซาบซึ้งทั้งใจสั่นไหว ทว่าพอออกมาเห็นท่าทางยืนหลังตรงแหน็วสายตาไม่วอกแวกของคนผู้นี้แล้ว ก็รู้สึกพูดไม่ออกอยู่บ้าง
เข้าเวรอยู่หรือไงกัน
“ขอบใจนะ เมื่อกี้แค่รู้สึกว่ามัน... กะทันหันเกินไปหน่อย”
เธอหวนนึกถึงสภาพที่เผชิญหน้ากับเขาอย่าง “เปิดเผยหมดเปลือก” เมื่อครู่นี้ขึ้นมา
แม้ว่าตอนนี้ทั้งสองคนจะมีเด็กด้วยกันแล้ว ทว่าในแง่ของความคิดกลับยังคงย่ำอยู่กับที่พอสมควร ไม่อย่างนั้นจ้าวทิงหลานก็คงไม่ถึงขั้นที่ตัวเองตั้งครรภ์แล้วไม่ได้คิดจะบอกเสิ่นซ่งชวนหรอก