กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
จ้าวทิงหลานได้ยินมานานแล้วว่าคนตระกูลซ่งไปเอะอะโวยวายที่เขตทหาร ตอนแรกเธอไม่ได้ใส่ใจ แม้จะคิดไว้อยู่แล้วว่าซ่งหย่าชิวคงไม่ยอมปล่อยเธอไปง่าย ๆ แต่ใครจะไปคาดคิดว่าหล่อนจะลงมือเหี้ยมเกรียมถึงเพียงนี้
ตัวเองตากฝนเปียกปอน ก็คิดจะฉีกร่มของคนอื่นให้แหลกคามือ
หากเป็นเจ้าของร่างเดิม คงโดนคนตระกูลจ้าวกดหัวเอาไว้ได้จริง ๆ ทว่าจ้าวทิงหลานหาใช่คนแบบนั้นไม่
หลังจากส่งโทรเลขเสร็จ จ้าวทิงหลานก็กลับมาถึงบ้าน วันคืนในเดือนมิถุนายนอันร้อนอบอ้าว ภายในห้องครัวจึงอบราวกับเข่งนึ่ง
ธัญพืชที่บ้านมีอยู่มาก จ้าวทิงหลานจึงตักแป้งสาลีออกมา 1 จิน ตั้งใจว่าจะทำบะหมี่กินตอนเที่ยงวัน
“ซ่งชวน ไปกัน! ไปกินข้าว!” พอถึงเวลา เฮ่อฉางอี้ก็วิ่งโร่มาตะโกนเรียกเสิ่นซ่งชวน