ตอนที่ 95 ตัดชุดให้เขาสักตัว

กระทั่งเสิ่นซ่งชวนไปล้างชาม จ้าวทิงหลานถึงได้กลับเข้ามาในห้องอย่างมึน ๆ อกอุ่นซ่าน ทว่าดวงตากลับแสบผ่าว

ถูกเข้าใจผิด ถูกแดกดัน ถูกรังแก ถูกปฏิบัติอย่างเลือกที่รักมักที่ชัง หรือกระทั่งถูกใส่ร้าย ทั้งหมดนี้ไม่ได้มีอะไรกันเลย

เธอมีมือมีเท้ามีปาก สู้ไหวก็สู้ สู้ไม่ไหวก็หนี

แต่ความรู้สึกยามมีคนเข้าใจ ช่องอกราวกับเกิดแผ่นดินไหว ความคับแค้นใจที่เคยถูกลืมเลือนเหล่านั้นคล้ายมีที่พึ่งพิง เริ่มส่งเสียงกรีดร้องและกู่ก้องอยู่ภายในใจ

เรื่องราวเจ็บปวดที่ไม่ได้นึกถึงอีกไม่ใช่ว่าถูกลืมเลือน เพียงแต่ต้องยอมรับมันอย่างจำนนเท่านั้น

สิ่งที่เสิ่นซ่งชวนกำลังทำคือขุดพวกมันขึ้นมา จัดการให้สิ้นซาก ทั้งยังปลอบประโลมเธออย่างนุ่มนวล บอกกับเธอว่าเธอไม่ได้ทำผิด