ตอนที่ 55 ตอนนี้เขาเป็นผู้ชายของจ้าวทิงหลาน ย่อมต้องคิดเผื่อเธอ

“ซ่งชวน เมื่อคืนนายเพิ่งแต่งงาน วันนี้ยังมาเช้าขนาดนี้อีกเหรอ อะไรกัน เรี่ยวแรงล้นเหลือรึไง”

เสิ่นซ่งชวนเก็บเศษกระดาษในมือ ชำเลืองมองคนผู้นั้นแวบหนึ่ง “ถ้าปากไม่มีคำพูดดี ๆ ก็หุบปากไปซะ”

เศษกระดาษแผ่นนี้เขาเก็บได้ในลานบ้านเมื่อเช้า กระดาษสีแดงแผ่นเล็กถูกขยำเป็นก้อนกลมเล็ก ๆ ดรอปอยู่บนพื้น หากไม่ใช่เพราะเสิ่นซ่งชวนนึกถึงจูบนั้นขึ้นมาจนหันกลับไปมอง ก็คงไม่มีทางสังเกตเห็น

เป็นไปไม่ได้ที่คนเขียนจะโยนมันทิ้งไว้ตรงนั้น มีแต่คนที่เห็นมันคนก่อนหน้าที่ไม่อยากให้อีกคนเห็น ถึงได้ขยำมันเป็นก้อน

ผู้การเฮ่อไม่ถือสาเลยสักนิดที่โดนเสิ่นซ่งชวนด่าแบบนี้ ในทางกลับกัน พอโดนด่าในใจเขากลับรู้สึกสบายใจขึ้นมาเสียอีก