กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“จริงสิ ลู่ผิง นายยังมีที่อยู่บ้านเดิมของจ้าวทิงหลานไหม”
อวี๋ลู่ผิงเดินออกมาจากห้องด้านใน ซ่งหย่าชิวก็ปรี่เข้าไปช่วยเขาจัดปกเสื้ออย่างเอาใจใส่
เมื่อเห็นตราประทับสีเหลืองคล้ำใต้คอเสื้อสีขาว ซ่งหย่าชิวก็รู้สึกสะอิดสะเอียนขึ้นมา เมื่อก่อนตอนที่เธอกับอวี๋ลู่ผิงคบหาดูใจกัน เธอไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าอวี๋ลู่ผิงจะมีสุขอนามัยส่วนตัวแย่ขนาดนี้ เสื้อผ้าก็ขยี้ส่งเดชแค่ทีสองทีก็ถือว่าซักแล้ว ยามขึ้นเตียงนอนก็ถึงขั้นไม่ถอดถุงเท้าเสียด้วยซ้ำ
ตลอดทั้งวันที่อยู่ลานฝึก กลิ่นเหงื่อไคลบนตัวเขาก็ทำเอาเธอแทบทนไม่ไหวอยู่แล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงถุงเท้าที่หมักหมมอยู่ในรองเท้าบูตยาวหรือรองเท้าหนังเลย
อวี๋ลู่ผิงถาม “น่าจะมีนะ มีอะไรเหรอ”