ตอนที่ 22 ไม่ว่าเธอจะอยากหรือไม่ ต่อไปทุกวันหยุดเทศกาลฉันจะกลับบ้าน

สวมเสื้อคลุมเดินออกมา ในใจของจ้าวทิงหลานกลับไม่ตึงเครียดเหมือนตอนแรกแล้ว เธอไม่ได้มองเสิ่นซ่งชวนอีก ได้แต่พิงราวระเบียงเบา ๆ ก้มหน้าลง

“เรื่องในคืนวันนั้น ขอโทษด้วยนะ”

เสิ่นซ่งชวนเค่นหัวเราะออกมาคำหนึ่ง ไม่ได้พูดอะไร

จ้าวทิงหลานอยากจะบอกเสิ่นซ่งชวนใจแทบขาดว่าความคิดนี้ซ่งหย่าชิวเป็นคนเสนอ ยาเองซ่งหย่าชิวก็เป็นคนให้มา

ทว่าเสิ่นซ่งชวนจะเชื่อหรือไม่ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง อีกด้านหนึ่งคือตอนนี้ในสถานการณ์ที่เป้าหมายบรรลุผลแล้ว การจะพูดเรื่องนี้ออกไปเพียงเพื่อเอาใจเสิ่นซ่งชวน ถือว่าเสี่ยงมากและโง่เง่ามากเช่นกัน

เพราะเรื่องนี้ผิวเผินแล้วมีแต่ได้ไม่มีเสียต่อจ้าวทิงหลานเลยแม้แต่น้อย