ตอนที่ 21 หน้าตาดีขนาดนี้ยังไม่ให้มองอีกหรือ?

ซ่งหย่าชิวไม่ได้ไปที่อื่น อาคารห้องพักรวมที่เธออาศัยอยู่มา ยี่สิบ ปีนั้นคนเยอะและห้องเยอะ ไม่ว่าอะไรกันเวลาไหนก็มีแต่เสียงอึกทึกจอแจ บางครั้งข้างห้องแค่พูดเสียงดังขึ้นมานิดเดียวก็ได้ยินอย่างชัดเจนแจ่มแจ้งแล้ว

ตระกูลซ่งไม่มีความเป็นส่วนตัว และไม่มีศักดิ์ศรี

ซ่งหย่าชิวกอดชุดเจ้าสาวที่ขาดวิ่นตัวนั้นไว้นั่งอยู่ที่ริมทะเลสาบจนถึงกลางดึก

จากนั้นเธอก็เดินไปยังเขตบ้านพักครอบครัวทหาร เคาะประตูบ้านของอวี๋ลู่ผิงในยามดึกสงัด มองดูอวี๋ลู่ผิงที่สูงใหญ่รูปงาม ซ่งหย่าชิวก็โผเข้าไปในอ้อมอกของเขา

“ลู่ผิง ฉันรู้แล้วว่าตัวเองผิด”

อวี๋ลู่ผิงไม่ได้พูดอะไรกันแม้แต่คำเดียว เขาช้อนเอวแบกซ่งหย่าชิวขึ้นแล้วเดินตรงเข้าไปในห้องทันที

ซ่งหย่าชิวใจสิ้นหวังดุจเถ้าถ่าน ทว่าแววตากลับแน่วแน่และเด็ดขาดอำมหิตเป็นพิเศษ