กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม้ดอกหมื่นสี
ตอนที่ 39 ฉันตั้งชื่อลูกของเราเอาไว้แล้ว
สุ่ยหนิงฟังแล้วนัยน์ตาเป็นประกาย “แล้วยังไงต่อ!”
จวินหลินหัวเราะในลำคอเบา ๆ ก่อนจะกล่าวกับเธออย่างอดทน “เขาหวังพึ่งให้ผมปกป้องเขา ดังนั้นองครักษ์ที่พามาไม่ว่าจะจำนวนหรือพลังอำนาจล้วนธรรมดามาก”
พวกเขาจะไปปกป้องเขาได้อย่างไร เขาจึงหันมาขอความช่วยเหลือจากผม
เพียงเพราะสิ่งที่เขาเคยทำกับผมตอนกลับไปที่เผ่าจิ้งจอกแดง ผมย่อมต้องยืนดูเฉย ๆ จนกว่าเขาจะตกลงยอมเสียโอกาสในการตอบแทนบุญคุณของผมไปหนึ่งครั้ง เพื่อแลกกับการส่งเขาไปยังสถานที่ที่ปลอดภัย
ผมถึงจะยอมโบกมือพาคนไปล่าสัตว์ร้ายต่อ”
“แล้วอีกครั้งล่ะคะ?” สุ่ยหนิงฟังอย่างเพลิดเพลิน การรับมือกับคนพาลต้องใช้วิธีที่ไม่ตรงไปตรงมาเช่นนี้แหละ
“ผมก็แค่คุยกับเพื่อน กระตุ้นให้จวินเชียนอวดเบ่ง จนเขาเผลอหลุดปากเปิดเผยข้อมูลภารกิจรอบนี้ออกมาเอง