ตอนที่ 38 มันเป็นแค่ลูกสัตว์ตัวหนึ่งที่ไร้เดียงสา

ตอนที่ 38 มันเป็นแค่ลูกสัตว์ตัวหนึ่งที่ไร้เดียงสา

“สุ่ยหนิง ไม่ว่าข้ากับรั่วถังจะทำอะไรผิดไป แต่เราก็ได้กล่าวขอโทษแล้ว เรื่องไหนที่ผ่านไปแล้วก็ให้มันจบไปเถอะ!”

คุณถึงได้ยืนมองดูเฉยๆ ปล่อยให้เธอ...” เขาหมุนตัวเดินออกจากปากถ้ำ เมื่อเห็นสุ่ยหนิงและเชียนถงจูงมือกันเดินตามมาดูเหตุการณ์ โมเช่อก็โกรธจนกัดฟันกรอด

องครักษ์ที่คอยคุ้มกันสุ่ยหนิงก้าวขึ้นมาข้างหน้าหนึ่งก้าว พลางกล่าวเสียงเย็น: “แล้วจะให้ทำอย่างไร?”

สุ่ยสุ่ยของพวกเราก็เป็นเพียงเพศหญิงตัวเล็กๆ ที่ไม่มีแม้แต่แรงจะฆ่าไก่สักตัว หรือต้องให้เพศหญิงทั้งสองคนต้องมาตกระกำลำบาก หรือถึงขั้นเอาชีวิตไปทิ้งถึงจะยุติธรรมรึไง?”

อีกอย่างในเมื่อคุณเฝ้าติดตามภรรยาคุณอยู่ตลอด แล้วยังจะมีพี่ชายร่วมพันธสัญญาโผล่มาเพิ่มได้อีกก็นับว่าเป็นความสามารถอย่างหนึ่งเหมือนกัน!