กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 865
หม่าปั๋วหมินจอดรถไว้ด้านนอกสำนักงานหน่วยผลิต พอลงจากรถ หัวหน้าหน่วยผลิตกับเจ้าหน้าที่หมู่บ้านอีกสองคนก็เดินออกมาจากสำนักงาน เมื่อเห็นหม่าปั๋วหมินที่ยังมีชีวิตอยู่ตรงหน้า สีหน้าของเจ้าหน้าที่หมู่บ้านหลายคนก็เต็มไปด้วยความกระอักกระอ่วน พวกเขาฝืนยิ้มแล้วรีบเดินเข้าไปทักทาย
จะไม่ให้กระอักกระอ่วนได้อย่างไร เมื่อก่อนทุกครั้งที่หม่าปั๋วหมินกลับจากกองทัพมาเยี่ยมบ้านในแต่ละปี เขามักจะนำของฝากเล็ก ๆ น้อย ๆ มาให้เจ้าหน้าที่หมู่บ้านเหล่านี้ ทั้งยังเรียกพวกเขาว่าอานั่นอานี่อย่างสนิทสนม อีกทั้งยังช่วยนักบัญชีหม่าแนะนำให้ลูกชายเข้ารับราชการทหาร คอยวิ่งเต้นจัดการธุระให้สารพัด เรียกได้ว่าเขาดีกับบรรดาผู้อาวุโสเหล่านี้จนไม่มีที่ติ