กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 863
จากเมืองหยางไปเมืองจ้านใช้เวลาเพียงวันครึ่งเท่านั้น เมื่อถึงเมืองจ้านแล้ว พวกเขาก็ต่อรถโดยสารไปยังอำเภอหง จากนั้นจึงนั่งรถไถต่อไปยังหมู่บ้านซ่างถัง
เดือนมีนาคมในเมืองจิงยังคงมีอากาศหนาวเย็นอยู่บ้าง แต่เดือนมีนาคมในเมืองจ้านกลับราวกับเข้าสู่ฤดูร้อนแล้ว ดวงอาทิตย์แผดจ้าอยู่กลางศีรษะ ทั้งร้อนทั้งอบอ้าว
ทันทีที่ทั้งสามคนลงจากรถไถ ซ่งจื่ออี้ก็เห็นเด็กหญิงตัวเล็กคนหนึ่งกำลังลากฟืนมัดใหญ่ เดินไปข้างหน้าอย่างยากลำบาก
เด็กหญิงตัวเล็กผอมดำ ร่างกายผอมบางและตัวเล็กมาก แต่ดูจากใบหน้าและท่าทางแล้ว น่าจะมีอายุประมาณห้าหกขวบ
เด็กอายุเพียงเท่านี้ ต้องมาแบกฟืนมัดใหญ่เกินกว่ากำลังของตัวเอง เดินอย่างยากลำบากท่ามกลางแดดที่ร้อนจัดเช่นนี้ ใครเห็นก็อดรู้สึกสงสารและปวดใจไม่ได้