เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 803
เหมียวต้าเฟิ่งกับเหมียวเจิ้งหลงก็ตามไปโรงพยาบาลด้วย เมื่อมาถึงห้องผู้ป่วยก็เห็นชายหนุ่มคนหนึ่งนั่งอ่านหนังสืออยู่ข้างเตียงหมายเลขหนึ่ง พอมีคนเดินเข้ามา เขาก็เพียงเงยหน้าขึ้นมองแวบหนึ่ง ก่อนก้มหน้าลงอ่านหนังสือต่อทันที
เหมียวเอ้อร์เฟิ่งรีบเดินไปที่เตียงของพ่อ เมื่อเห็นผู้เป็นพ่อมองเธอด้วยดวงตาที่เอ่อคลอไปด้วยน้ำตา อ้าปากแต่กลับพูดอะไรไม่ออก ท่าทางน่าสงสารจับใจ
พอได้กลิ่นนั้นอีกครั้ง ก็เห็นได้ชัดว่าพ่อถ่ายรดตัวอีกแล้ว ไม่รู้ว่าปล่อยไว้นานเท่าไร ถึงได้ต้องนอนแช่อยู่แบบนี้
เหมียวเอ้อร์เฟิ่งโกรธจนแทบระเบิด ยื่นมือไปหยิกหลูคุนอย่างแรง "ฉันไม่ได้บอกหรือไงว่าให้เฝ้าพ่อฉันตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง ให้ดูแลพ่อตาเพื่อแสดงความกตัญญู แล้วนี่คือวิธีที่นายแสดงความกตัญญูงั้นเหรอ"