เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 643
เวลาห้าโมงครึ่งในตอนบ่าย ซ่งอวิ๋นกับไป๋หร่วนหร่วนมาถึงโรงพยาบาลเขตทหารเพื่อเยี่ยมจี้หยวนฮุย เมื่อเห็นว่าจี้หยวนฮุยยังมีสภาพจิตใจดี ผลการตรวจก็ไม่มีความผิดปกติอะไรเป็นพิเศษ ทั้งสองจึงค่อยวางใจลงได้ ในที่สุดพวกเธอก็อยู่รับประทานอาหารเย็นกับอาจารย์และอาจารย์ปู่ พูดคุยกันเรื่อยเปื่อยจนถึงหนึ่งทุ่มครึ่ง จี้หยวนฮุยก็เริ่มไล่ทุกคนกลับ
"ตอนนี้ฉันไม่ได้เป็นอะไรมากแล้ว พรุ่งนี้ก็ออกจากโรงพยาบาลได้ ที่นี่ก็มีแต่คนคุ้นเคยทั้งนั้น คืนนี้ไม่ต้องมีใครมาเฝ้าหรอก เฟิงเหนียน เธอกลับไปพร้อมกับพวกเธอเถอะ ที่นี่ไม่จำเป็นต้องมีเธออยู่"
ซือเฟิงเหนียนอยากอยู่เฝ้าไข้ต่อ แต่จี้หยวนฮุยยืนกรานไล่เขาออกจากโรงพยาบาลจนได้
ทั้งสองเป็นศิษย์อาจารย์ที่อยู่เคียงข้างกันมาหลายปี แล้วเขาจะมองไม่เห็นความเหนื่อยล้าบนใบหน้าของซือเฟิงเหนียนได้อย่างไร และจะไม่รู้สึกสงสารได้อย่างไร