กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 611
ซ่งอวิ๋นสีหน้าเย็นชาลง ก่อนเดินเข้าไปในบ้าน "นอนอยู่ห้องไหน?"
ยายหวางรีบก้าวเข้ามาขวาง ไม่ยอมให้ซ่งอวิ๋นเข้าไปในบ้าน "เอ๊ะ ๆ สหายคนนี้ ทำไมถึงบุ่มบ่ามเข้าไปในห้องของหญิงสาวคนอื่นตามใจชอบล่ะ?"
ซ่งอวิ๋นจ้องยายแก่ที่มีสีหน้าลุกลี้ลุกลน "ไม่ให้ฉันดูหรือ? ดูท่าทางแล้ว สหายกูอวี้ถิงคงบาดเจ็บไม่น้อยเลยสินะ เกรงว่าคงไม่ได้หกล้มเองกระมัง"
ยายหวางรีบแก้ตัว "พูดแบบนี้ไม่ได้เด็ดขาดนะ ไม่มีใครทำร้ายเธอสักหน่อย เธอหกล้มเองเพราะไม่ระวัง เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับพวกเราจริง ๆ"
เวลานั้นเอง คนสติไม่สมประกอบที่อยู่ในลานบ้านได้ยินเสียงเอะอะก็วิ่งเข้ามา พอเห็นซ่งอวิ๋น ดวงตาของเขาก็เป็นประกายทันที "เมียจ๋า เมียจ๋า เมียคนสวย ฉันอยากได้เมียคนสวย" พูดพลางเดินเข้ามาหาเธอ