เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 546
มองเผิน ๆ เหมือนเป็นทางตันที่อันตราย แต่เมื่อเดินเข้าไปใกล้กลับพบว่า ใต้ปากหน้าผายังมีทางลาดเส้นหนึ่งที่คนสามารถเดินลงไปได้ เพียงแต่ถูกต้นไม้รกทึบบริเวณปากหน้าผาบดบังเอาไว้ หากไม่เข้าไปใกล้แล้วสังเกตอย่างละเอียดก็ยากจะมองเห็น
ซ่งอวิ๋นเห็นรอยเลือดเป็นจุด ๆ บนก้อนหินตามทางลาด รอยเลือดแห้งสนิทแล้วและเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลเข้ม น่าจะเป็นรอยเลือดที่ทิ้งไว้เมื่อหลายวันก่อน
เธอรีบอุ้มฮุยเป่าขึ้นมา แล้วเดินลงไปตามทางลาดจากปากหน้าผา ทางลาดไม่ได้ยาวมากนัก เดินลงไปเพียงไม่กี่สิบเมตรก็หมดทางแล้ว เบื้องหน้ายังคงเป็นหน้าผาขาด แต่บริเวณโดยรอบมีพืชพันธุ์ขึ้นหนาแน่น พื้นที่ก็ค่อนข้างราบกว้าง เหมาะสำหรับใช้เป็นที่หลบซ่อนชั่วคราวอย่างยิ่ง
ขณะที่ซ่งอวิ๋นกำลังจะสั่งให้ทุกคนแยกย้ายกันค้นหา เธอก็ได้ยินเสียงไอเบา ๆ ดังขึ้นข้างหู
เป็นเสียงของฉีโม่หนาน เธอไม่มีทางจำผิดแน่นอน