กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 505
ในที่สุดซ่งอวิ๋นก็วางหนังสือพิมพ์ลง ลุกขึ้นเดินเข้ามาอย่างไม่รีบร้อน ก่อนเอ่ยว่า "เดิมทีฉันคิดว่าคนที่ช่วยไว้เป็นแค่ขอทานคนหนึ่ง ยังคิดจะใช้เขาทดลองยาด้วยซ้ำ ดูท่าแล้วฐานะของขอทานคนนี้คงไม่ธรรมดาสินะ"
ซ่งอวิ๋นเดินไปหยุดตรงหน้าพี่หลง ก่อนย่อตัวลงมองอีกฝ่ายที่สีหน้าเปลี่ยนไปมาไม่หยุด แล้วเอ่ยว่า "ฉันสงสัยจริง ๆ ว่าขอทานคนนี้มีฐานะอะไรกันแน่ ถึงได้ทำให้พวกคุณลงมือพร้อมกันมากมายขนาดนี้ เขาคงเป็นบุคคลสำคัญสินะ แล้วทำไมถึงได้กลายเป็นสภาพนี้ไปได้ล่ะ?"
พี่หลงทำหน้าขรึม "อย่ายุ่งเรื่องที่ไม่ใช่ธุระของตัวเอง ฉันจะถามพวกคุณแค่ประโยคเดียว คนคนนี้จะส่งตัวให้พวกเราหรือไม่?"