เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 488
ซือเฟิงเหนียนนึกถึงตำรับยาสูตรหนึ่งที่อาจารย์เคยเอ่ยถึง อาจารย์บอกว่าสูตรยานั้นเป็นตำรับยาสืบทอดประจำตระกูลจี้ น่าเสียดายที่ขาดตัวยาสำคัญไปสองชนิด ทำให้ตำรับยานี้แทบกลายเป็นตำรับที่ไร้ประโยชน์ไปแล้ว
หนึ่งในตัวยาสำคัญสองชนิดนั้นก็คือดอกเหยียนซาง
หากอาจารย์มาถึงเมืองจิงแล้วได้เห็นดอกเหยียนซางมากมายขนาดนี้ ไม่รู้ว่าจะดีใจมากแค่ไหน
"ถ้าคุณชอบ พอจัดการบ้านที่ถนนผิงหยางเรียบร้อยแล้ว ก็แบ่งพื้นที่สักส่วนหนึ่งไว้ปลูก ถึงตอนนั้นให้พี่สาวของผมย้ายต้นไปปลูกให้คุณสักหน่อย"
ดวงตาของซือเฟิงเหนียนเป็นประกาย "ทำได้จริง ๆ เหรอ?"
ซ่งจื่ออี้พยักหน้า "แน่นอน ไม่มีปัญหา ผมเคยเห็นพี่สาวปักชำ แค่ใช้กรรไกรตัดกิ่งออกมาสักหน่อย แล้วแช่ไว้ในน้ำ ผ่านไปไม่กี่วันกิ่งก็จะออกราก จากนั้นค่อยย้ายลงดิน ไม่ยากเลยสักนิด อยากปลูกมากแค่ไหนก็ได้"