เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 471
ภายใต้แสงจากกองไฟ ผู้ฝึกสอนอวี๋มองเห็นความเหนื่อยล้าบนใบหน้าของซ่งอวิ๋นได้อย่างชัดเจน เขารู้สึกเกรงใจอยู่ไม่น้อย แต่ก็จำเป็นต้องเอ่ยปาก "เป็นอย่างนี้ครับ มีสมาชิกในทีมบางคนบอกว่า หลังจากใช้ยาสมุนไพรที่คุณให้มาพอกเท้าแล้ว ตุ่มพองที่ฝ่าเท้าก็ดีขึ้นมาก ยังมีสมาชิกอีกหลายคนที่ไม่ได้ใช้ พวกเขามาหาผมเพื่อขอให้ช่วยถามคุณว่าพอจะให้ยาเพิ่มได้ไหม ไม่ทราบว่าคุณยังมีเหลืออยู่หรือเปล่าครับ"
ยาพอกที่เตรียมไว้เรียบร้อยแล้วไม่มี แต่สมุนไพรยังพอมีอยู่
ซ่งอวิ๋นหยิบสมุนไพรออกมาแล้วยื่นให้ผู้ฝึกสอน "เอาพวกนี้ไปบดให้ละเอียดจนกลายเป็นยาพอก แล้วนำไปพอกเท้าก็ใช้ได้แล้วค่ะ"
ตอนนี้เธอทั้งเหนื่อยทั้งง่วง ส่วนการบดสมุนไพรทำเป็นยาพอกก็ไม่ได้ยากอะไร ให้พวกเขากลับไปทำกันเองเถอะ
ผู้ฝึกสอนรีบรับมา พลางยิ้มกล่าว "ได้ครับ ขอบคุณมาก คุณรีบพักผ่อนเถอะครับ"