เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 380
ซ่งอวิ๋นยื่นมือออกไปผลักฉีโม่หนานตามสัญชาตญาณ จนร่างของเขาเซถอยออกไป กระสุนเฉียดผ่านหัวไหล่ของฉีโม่หนานไปเพียงนิดเดียว ก่อนจะพุ่งไปกระแทกประตูเรือนไม้ไผ่ด้านหลังเขาดังปัง
ขณะเดียวกัน ก้อนหินในมือของซ่งอวิ๋นก็พุ่งออกไปอย่างรวดเร็ว กระแทกเข้ากับปากกระบอกปืนอย่างแม่นยำ ในจังหวะที่ก้อนหินกระทบปากกระบอกปืน ไกปืนก็ถูกเหนี่ยวอีกครั้ง ทว่าครั้งนี้กระสุนกลับไม่สามารถพุ่งออกจากลำกล้องได้อย่างราบรื่น หากแต่เกิดระเบิดขึ้นภายในปากกระบอกปืนแทน เสียงร้องโหยหวนดังมาจากริมหน้าต่างบนเรือนไม้ไผ่ฝั่งตรงข้าม
ฉีโม่หนานกับสหายจากสำนักงานกิจการทหารท้องถิ่นอีกสองคนรีบพุ่งไปยังเรือนไม้ไผ่หลังนั้น ไม่นานก็พาชายคนหนึ่งออกมา ใบหน้าเต็มไปด้วยเลือด มือถูกแรงระเบิดจนเนื้อหนังฉีกขาดเป็นแผลเหวอะหวะ