เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 379
หลังเสียงกรีดร้องดังขึ้น ก็มีเสียงนกหวีดสั้นสองครั้งยาวหนึ่งครั้งตามมา
ซ่งอวิ๋นรีบดึงไป๋หร่วนหร่วนวิ่งไปทางหอไม้ไผ่ทางขวามือทันที
นี่คือสัญญาณที่เธอกับฉีโม่หนานตกลงกันไว้ล่วงหน้า เมื่อพบตัวคนแล้ว ให้เป่านกหวีดสั้นสองครั้งยาวหนึ่งครั้งทันที
อาจินก็วิ่งตามไปด้วย สีหน้าของเขาดูไม่สู้ดีนัก ตอนวิ่งออกจากหอไม้ไผ่ของบ้านหัวหน้าเผ่า เขาตะโกนเรียกเสียงดังสองครั้ง ชาวบ้านที่เดิมหลบอยู่ในบ้านเพื่อสังเกตการณ์ต่างพากันออกจากหอไม้ไผ่ของตัวเอง แล้วมุ่งหน้ามารวมตัวกันทางบ้านหัวหน้าเผ่า
หัวหน้าเผ่าผู้เฒ่ายืนอยู่ในลานบ้าน คิ้วขมวดแน่น ก่อนจะเงยหน้ามองท้องฟ้าที่เริ่มเปลี่ยนเป็นสีขาว พลางถอนหายใจยาว แล้วหันหลังกลับเข้าไปในหอไม้ไผ่ของตัวเอง กำชับคนในบ้านให้ปิดประตูหน้าต่างให้สนิท ห้ามออกไปข้างนอกเด็ดขาด