กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 360
"ทำอะไรกันน่ะ รีบปล่อยเธอเดี๋ยวนี้!"
ซือเฟิงเหนียนรีบวิ่งเข้าไปอย่างรวดเร็ว ก่อนจะกระชากเฉียวชุ่ยยิงออกไปในทันที
เมื่อเฉียวชุ่ยยิงคลายมือ ซือเฟิงเหนียนก็เห็นรอยแดงจากการถูกหยิกบนแขนของไป๋หร่วนหร่วนอย่างชัดเจน เห็นได้ชัดว่าอีกฝ่ายออกแรงมากเพียงใด
"ไม่เป็นไรใช่ไหมครับ?" ซือเฟิงเหนียนถามด้วยสีหน้าเป็นห่วง
ไป๋หร่วนหร่วนส่ายหน้า ดวงตาคลอไปด้วยหยาดน้ำ "ฉันไม่เป็นไรค่ะ"
เมื่อเห็นไป๋หร่วนหร่วนอยู่ในสภาพเช่นนี้ หัวใจของซือเฟิงเหนียนก็พลันสั่นไหว ขณะเดียวกันความโกรธในใจก็ยิ่งปะทุขึ้น เขาดึงไป๋หร่วนหร่วนไปไว้ข้างหลัง ก่อนจะมองเฉียวชุ่ยยิงด้วยสีหน้าเย็นชา "เมื่อกี้คุณพยายามลากเธอไปไหน? คิดจะทำอะไร?"