เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 355
ไป๋ชิงเฟิงฟื้นขึ้นมาอีกครั้ง ก็พบว่าตนเองกำลังนอนอยู่ในห้องพักของสถานรับรองแห่งหนึ่งในอำเภอรุ่ย ทันทีที่ลืมตาขึ้นก็เห็นลูกสาวฟุบหลับอยู่ข้างเตียง ส่วนภรรยานอนอยู่บนเตียงอีกหลังภายในห้อง เขายกมือขึ้นลูบหน้าอกตัวเอง ไม่รู้สึกถึงแรงกดทับอึดอัดอย่างที่เคยเป็น ทั้งยังไม่ค่อยเจ็บปวด แม้แต่การหายใจก็คล่องขึ้นมาก คล้ายกับช่วงก่อนที่เขาจะล้มป่วย นี่เป็นความรู้สึกเหมือนคนปกติที่เขาไม่ได้สัมผัสมานานมากแล้ว
แม้การเคลื่อนไหวของไป๋ชิงเฟิงจะเบามาก แต่ก็ยังทำให้ไป๋หร่วนหร่วนสะดุ้งตื่นขึ้นมาอยู่ดี "พ่อ พ่อฟื้นแล้ว!" ไป๋หร่วนหร่วนเอ่ยด้วยสีหน้าตื่นเต้นดีใจ "พ่อรู้สึกเป็นยังไงบ้างคะ? ยังเจ็บหน้าอกอยู่ไหม?"
ไป๋ชิงเฟิงพยุงตัวลุกขึ้นนั่ง ก่อนลองสูดหายใจเข้าเต็มปอด พบว่าหายใจได้อย่างคล่องสะดวก ไม่มีอาการเจ็บแม้แต่น้อย
"ไม่เจ็บแล้ว แปลกจริง ๆ ทำไมจู่ ๆ ถึงหายเจ็บได้ล่ะ?" ไป๋ชิงเฟิงเอ่ย