กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 347
ซ่งอวิ๋นยิ้มคล้ายไม่ยิ้ม "ให้ฉันพาคุณไปโรงพยาบาลตรวจดูหน่อยดีกว่า ฉันว่าอาการของคุณค่อนข้างหนักเลยนะ"
ชายชรารีบโบกมือ "ไม่ต้อง ๆ ฉันหายดีแล้วจริง ๆ ไม่เป็นอะไรแล้ว"
แต่ซ่งอวิ๋นกลับพูดว่า "เมื่อกี้ฉันยังไม่ได้แตะตัวคุณเลยสักนิด คุณก็หาว่าฉันจะฆ่าคนแล้ว ถ้าไม่พาคุณไปโรงพยาบาล เกิดคุณเป็นอะไรขึ้นมาอีกที ไม่เท่ากับว่าคุณจะโยนความผิดมาให้พวกเราหรือ?"
ชายชรายิ้มเจื่อน ๆ แล้วพูดว่า "สหายหญิงคนนี้พูดอะไรอย่างนั้น ฉันจะใส่ร้ายพวกคุณโดยไม่มีเหตุผลได้ยังไง? ฉินเหล่าซานอย่างฉันขึ้นชื่อว่าเป็นคนดี จะทำเรื่องแบบนั้นได้อย่างไร"
ทันใดนั้นซ่งอวิ๋นก็ได้ยินเสียงตะโกนของจื่ออี้ "พวกคุณทำอะไรกัน?" จากนั้นก็มีเสียงร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดของผู้ชายสองคนดังตามมา