กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 346
รอยยิ้มบนใบหน้าของซ่งเจินเจินชะงักไปเล็กน้อย แต่เธอเป็นคนหน้าหนา จึงมองไม่ออกว่ามีอะไรผิดปกติ
"เด็กคนนี้ พูดอะไรแบบนั้นกัน ฉันเป็นพี่สาวเธอนะ จะคิดไม่ดีกับเธอได้ยังไง พ่อกับแม่ฝากฝังเธอไว้กับฉัน ฉันก็ต้องดูแลเธอให้ดีอยู่แล้วสิ" ซ่งเจินเจินพูดพร้อมรอยยิ้ม
ซ่งจื่ออี้ยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย "ถ้าการดูแลที่พี่พูดถึง คือการโยนผมให้คนอื่นไปเป็นทาสละก็ ไม่ต้องดีกว่าครับ ผมรับการดูแลแบบนี้ไม่ไหวหรอก"