เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 323
ซ่งอวิ๋นเองก็ไม่รู้ว่าจะมีวันหยุดหรือไม่ เธอหันไปมองฉีโม่หนาน ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าตอนนี้ฉีโม่หนานเป็นผู้บังคับบัญชาโดยตรงของเธอ หากอยากรู้ว่าตัวเองมีวันหยุดหรือไม่ แค่ถามฉีโม่หนานก็สิ้นเรื่อง
ฉีโม่หนานยิ้มแล้วพยักหน้า "สามารถยื่นขอลาหยุดได้สิบวัน ถึงตอนนั้นเรากลับไปด้วยกันนะครับ"
ซ่งอวิ๋นยิ้มหน้าบานทันที ก่อนจะพูดใส่โทรศัพท์ว่า "พ่อบอกแม่ด้วยนะคะว่าหนูหยุดได้สิบวัน อีกไม่กี่วันหนูก็จะกลับไปแล้วค่ะ"
ซ่งเฮ่าดีใจมาก เขากำชับเธออีกสองสามประโยค ก่อนจะส่งโทรศัพท์ให้ผู้เฒ่าฉีที่ยืนมองตาละห้อยอยู่ข้าง ๆ มาตลอด
ผู้เฒ่าฉีได้คุยโทรศัพท์กับฉีโม่หนานแล้วก็ร้องเรียกทันที "ไอ้เด็กเหลือขอ!"
ผู้เฒ่าฉีรักหลานชายคนนี้สุดหัวใจ หากหลานชายต้องสละชีวิตเพื่อประเทศชาติ เขาคงไม่โทษใครทั้งนั้น แต่ตัวเขาเองก็คงสูญเสียกำลังใจที่จะมีชีวิตอยู่ต่อไปเช่นกัน