กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 322
คนรักการแพทย์สองคนพอได้พูดคุยกันก็แทบไม่มีวันจบสิ้น หากไม่ใช่เพราะซ่งอวิ๋นเข้ามาขัดจังหวะ ทั้งคู่คงนั่งลงคุยกันตรงนั้นได้ยาวนานถึงสามวันสามคืน
"ผู้อาวุโสกู่ ฉันขอแนะนำสหายคนนี้ให้คุณรู้จักอีกครั้งนะคะ ได้ยินมาว่าพวกคุณยังเป็นญาติกันด้วย" ซ่งอวิ๋นกล่าว
"ญาติกันหรือ" ตาแก่กู่หันไปมองซือเฟิงเหนียนด้วยความประหลาดใจ ชายหนุ่มวัยยี่สิบต้น ๆ รูปร่างสูงมาก สูงพอ ๆ กับฉีโม่หนาน หน้าตาสุภาพเรียบร้อย เมื่อพิจารณาอย่างละเอียดแล้ว คิ้วตาของเขาก็มีส่วนคล้ายคนคุ้นเคยอยู่หลายส่วนจริง ๆ
"เธอชื่ออะไรหรือ" ตาแก่กู่ถาม
ซือเฟิงเหนียนตอบอย่างนอบน้อม "ผมชื่อซือเฟิงเหนียน พ่อของผมชื่อกู่เยี่ยนชิง แม่ชื่อซือเฟิ่งอี๋ ส่วนปู่ของผมชื่อกู่ซานเฉียวครับ"