กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 290
ซ่งอวิ๋นกล่าว "ให้ยืมก่อน ไว้เธอกลับมาค่อยคืนฉัน"
ฉีโม่หนานรู้สึกดีใจในใจ แต่ไม่ได้ยื่นมือมารับ "นี่เป็นสิ่งที่อาจารย์ของเธอทิ้งไว้ให้ เก็บรักษาไว้ให้ดีเถอะ ไม่ต้องเอามาให้ฉันยืมหรอก ฉันมีของตัวเองอยู่แล้ว"
ซ่งอวิ๋นยัดมีดสั้นใส่มือเขา "รับไปเถอะ มีดสั้นนี่คมมาก เวลาเธอใช้ต้องระวังตัวด้วย ถึงจะล้ำค่าแค่ไหน มันก็เป็นแค่เครื่องมือ ถ้านำมาใช้อย่างเหมาะสม และดึงประสิทธิภาพของมันออกมาได้ ก็ถือว่าคุ้มค่าแล้ว"
เมื่อเห็นฉีโม่หนานรับไปแล้ว นางจึงกล่าวอีกว่า "ฉันรอเธอกลับมาอยู่ที่เมืองหนาน ต้องกลับมาอย่างปลอดภัยนะ"