เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 267
อู๋ฉินกลัวว่าฉีโม่หนานจะพูดจาตะลึงงันที่เป็นผลร้ายต่อเธอออกมาอีก จึงรีบดึงตัวฉีกั๋วเฉียงไว้ "วันนี้เด็กเขาอารมณ์ไม่ค่อยดี คุณอย่าไปบังคับเขาเลย พวกเรากลับกันก่อน เถียงกันไว้ค่อยคุยกันใหม่"
ฉีกั๋วเฉียงเสียหน้าต่อหน้าผู้บัญชาการกองพลน้อยฉิน ตอนนี้จึงรู้สึกกระอักกระอ่วนใจไม่น้อย พอถูกอู๋ฉินดึงตัวไว้ก็รีบลงจากบันไดพลอยโจนทันที "ได้ งั้นพวกเรากลับกันก่อน" พูดจบก็หันไปเอ่ยกับฉีโม่หนานว่า "มีเวลาว่างก็กลับบ้านบ้าง อย่าลืมเสียล่ะว่าพวกเราเป็นพ่อลูกกัน เป็นความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดที่สุดในโลกใบนี้"
ฉีโม่หนานราวกับไม่ได้ยิน แม้แต่หางตาชายตามองฉีกั๋วเฉียงสักนิดก็ยังไม่มี
อู๋ฉินดึงฉีกั๋วเฉียงเดินจากไป ส่วนอู๋หยวนหยวนหันกลับมามองสามครั้งเหลียวหลังครั้งตามหลังทั้งสองคนไปเช่นกัน