กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 158
ทั้งสองคนคุยกันอยู่ครู่หนึ่ง หวางไห่หยางก็ช่วยจัดข้าวของไปได้ไม่น้อยแล้ว ทั้งเตียง โต๊ะหนังสือ และหีบเสื้อผ้าซึ่งเป็นของหนักต่าง ๆ ถูกจัดวางเข้าที่ให้เรียบร้อย ตอนนี้เขากำลังถือผ้าขี้ริ้วเดินออกมา เตรียมจะตักน้ำสักอ่างเข้าไปเช็ดฝุ่นบนโครงเตียงและโต๊ะหนังสือ
ซ่งอวิ๋นเห็นดังนั้นจึงรีบเอ่ยขึ้น "ฉันเช็ดเองดีกว่าค่ะ วันนี้รบกวนคุณมามากพอแล้ว"
หวางไห่หยางยิ้มซื่อ ๆ "ไม่เป็นไรครับ แค่เช็ดฝุ่นเอง ไม่ได้เหนื่อยอะไรเลย"
ตาแก่กู่กรอกตาใส่ นึกในใจว่าไอ้หนูเอ็งนี่มันไร้เดียงสาเสียจริง เตียงนอนของเด็กสาวผู้หญิงเขาให้ผู้ชายมาเช็ดได้ที่ไหนกัน? ถ้าแพรพรายออกไปมันจะงามหน้าไหม? หากพวกปากหอยปากปูลิ้นยาวรู้เข้า ไม่รู้ว่าจะเอาแม่หนูอวิ๋นไปนินทาว่าร้ายอย่างไรบ้าง