บทที่ 105

บทที่ 105

ซ่งอวิ๋นมั่นใจร้อยเปอร์เซ็นต์ว่าจ้าวจวี๋เซียงกำลังคิดวางแผนเล่นงานเธอ

จ้าวชิวอิงอุ้มเด็กให้เฉียนอวี้เจินดูแล้วก็รีบร้อนอุ้มเด็กออกไปข้างนอก จากนั้นก็หายไปนานไม่ยอมกลับมาอีกเลย

ซ่งอวิ๋นมองเฉียนอวี้เจินที่กำลังเหม่อลอยอยู่บนเตียงแล้วเอ่ยถาม "คุณไม่เป็นห่วงเด็กเลยหรือ"

ดวงตาของเฉียนอวี้เจินขยับเล็กน้อย เอ่ยด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา "ใครใช้ให้มันไม่ใช่เด็กผู้ชายเล่า นี่มันคือชะตากรรมของมันต่างหาก"

หึ!

ซ่งอวิ๋นพูดไม่ออกจนแทบจะตาย ลุกขึ้นหยิบกล่องยาแล้วเดินออกไปข้างนอก

เพิ่งจะเดินพ้นประตูห้องก็ถูกจ้าวจวี๋เซียงขวางเอาไว้

"ยุวปัญญาชนซ่งจะไปไหนหรือ" จ้าวจวี๋เซียงมองซ่งอวิ๋นด้วยรอยยิ้มแต่แววตาไม่ยิ้มตาม