เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 101
เฉินเหลียงไฉลงเอยอย่างไรแล้วซ่งอวิ๋นไม่รู้ แต่เธอเห็นจื่ออี้กลับมาจากโรงเรียนในวันถัดมาด้วยอารมณ์ที่ดีทีเดียว
"มีความสุขขนาดนี้เลยเหรอ?" ซ่งอวิ๋นหยิกแก้มยุ้ย ๆ ของเจ้าตัวน้อยเบา ๆ
จื่ออี้ตาหยีโค้งด้วยความดีใจ แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงลับ ๆ ล่อ ๆ ว่า "ผมได้ยินเพื่อนร่วมชั้นบอกว่า เฉินเหลียงไฉถูกส่งตัวไปสถานพยาบาลประจำตำบล แล้วก็ถูกส่งต่อไปยังโรงพยาบาลอำเภออีกที เจ็บจนสลบไปหลายรอบแถมกระอักเลือดออกมาเต็มปาก เล่นเอาพ่อที่เป็นรองเลขาธิการพรรคของเขาตกอกตกใจแทบแย่ วันนี้สีหน้าของอาจารย์ใหญ่เราก็ดูไม่สู้ดีเอาเสียเลย เรียกตัวครูหวงไปถามตั้งหลายรอบ แถมยังเดินมาแอบด้อม ๆ มอง ๆ ดูผมที่นอกห้องเรียนด้วยล่ะ ฮึ"
ซ่งอวิ๋นเอ่ยยิ้ม ๆ "ไม่เป็นไร อยากมองก็ให้เขามอง อยากเดาก็ให้เขาเดา สงสัยน่ะได้ แต่ถ้าจะกล่าวหาต้องมีหลักฐานนะสิ"
แต่พวกเขาจะมีหลักฐานได้อย่างไรกันเล่า