บทที่ 60

บทที่ 60

การเข้าป่าอีกครั้งส่งผลให้ซ่งจื่ออี้ตื่นเต้นยิ่งกว่าเมื่อวานอย่างเห็นได้ชัด ในมือของเขากำก้อนหินเอาไว้ตลอดเวลาพลางหวนนึกถึงทักษะการล่าสัตว์ที่พี่โม่หนานสอนแก่ตนเมื่อวาน ไม่ว่าจะเป็นการสังเกตสภาพรอยเท้าสัตว์ที่เหยียบย่ำยอดหญ้ารอบข้างเพื่อประเมินว่ามีรังอยู่ในบริเวณนั้นหรือไม่ หรือการแยกแยะความสดใหม่ของมูลสัตว์เพื่อยืนยันว่ามีสัตว์วนเวียนอยู่แถวนั้นหรือไม่ ตลอดจนร่องรอยแบบใดเกิดจากสัตว์ชนิดใด พี่โม่หนานสอนเขาไว้มากมาย ซึ่งเขาก็จดจำไว้ได้ทั้งหมด

หากถามว่าในโลกใบนี้เขาเลื่อมใสผู้ใดมากที่สุด ย่อมต้องเป็นพี่สาวอย่างแน่นอน พี่สาวคือองค์เทพผู้เก่งกาจรอบด้านในจิตใจของเขา

ยามนี้เขาเริ่มมีคนที่เลื่อมใสเป็นอันดับสองแล้ว นั่นก็คือพี่โม่หนาน