บทที่ 48

บทที่ 48

หลี่จวนวางชามลง สีหน้าเย็นชาขณะมองไปทางจ้าวเสี่ยวเหมย "เมื่อครู่นี้เธอไปไหนมา"

จ้าวเสี่ยวเหมยหลบตาเล็กน้อยแล้วแค่นเสียง "ฉันจะไปไหนมันธุระอะไรกับเธอด้วย ฉันเป็นอิสระและมีสิทธิ์ตัดสินใจเรื่องของตัวเอง"

"งั้นเธอยังจำได้ไหมว่าวันนี้ถึงเวรใครทำอาหาร" หลี่จวนถาม

จ้าวเสี่ยวเหมยขมวดคิ้ว สีหน้าไม่พอใจ "ฉันไม่ทำแล้วพวกเธอจะอดข้าวกันหรือไง สมัยก่อนตอนที่ฉันยังไม่มาที่นี่ พวกเธอก็ไม่ได้กินข้าวกันเหรอ ต้องให้ฉันทำถึงจะได้กินหรือไง"

หลี่จวนแค่นเสียงเย็น "ถ้าเธอพูดแบบนี้ งั้นพวกเราก็ไม่มีหน้าที่ต้องรอเธอกลับมากินเนื้อเหมือนกัน ไม่ใช่ว่าไม่ยอมให้กิน แต่ใครใช้ให้เธอไม่มาทานเองล่ะ"