บทที่ 43

บทที่ 43

หลี่หลินร้องไห้หนักขึ้นไปอีก ซ่งอวิ๋นขี้เกียจจะสนใจนาง กล่าวขอบคุณเจียงหยวนหยวน หยิบเงินและคูปองจ่ายเงินให้เรียบร้อย แล้วเดินกลับไปที่เคาน์เตอร์ขายเครื่องมือมีดอีกครั้ง เอ่ยกับพนักงานขายที่ชอบทำตาคว่ำและใช้รูจมูกมองคนผู้นั้นว่า "หยิบมีดออกมาให้ฉันดูหน่อย"

ตอนนี้ซ่งอวิ๋นกำลังอัดอั้นด้วยความโกรธ สีหน้าไม่สู้ดี น้ำเสียงย่อมไม่ดีตามไปด้วย ทว่าพนักงานขายคนนั้นกลับไม่กล้าทำหน้าเย็นชาใส่ซ่งอวิ๋นอีก พูดไม่พูดพร่ำก็หยิบมีดทำครัวทั้งสองเล่มออกมาจากเคาน์เตอร์ เพื่อให้เธอเลือกสรร

มีเพียงสองแบบเท่านั้น แบบหนึ่งตัวมีดยาวกว่าเล็กน้อย ใบมีดบางคมกริบ อีกแบบค่อนข้างหนาแน่น เป็นแบบมีดทำครัวรุ่นเก่าธรรมดาที่สุด ซ่งอวิ๋นเลือกแบบที่หนาแน่น ไม่พูดเพ้อเจ้อแม้แต่ครึ่งคำ จ่ายเงินและยื่นคูปองแล้วเดินจากไปทันที