บทที่ 38

บทที่ 38

ตอนที่ซ่งอวิ๋นเดินออกจากคอกวัวก็เป็นเวลาสามทุ่มกว่าแล้ว สองพี่น้องอาศัยแสงไฟจากไฟฉายเดินห่างจากคอกวัวออกมาเรื่อยๆ และในตอนที่กำลังจะเดินไปถึงบริเวณทางลาดชันนั้นเอง ร่างเงาสีดำร่างหนึ่งก็เดินออกมาจากผืนป่าข้างทาง ทำให้ซ่งอวิ๋นตกใจจนสะดุ้ง รีบควานหาก้อนหินเตรียมลงมือ

"ฉันเอง ฉีโม่หนาน"

ซ่งอวิ๋นเก็บก้อนหินกลับไปเงียบๆ ยกไฟฉายขึ้นส่องไปทางนั้น ภายใต้แสงสว่างจ้า ฉีโม่หนานหรี่ตาลงเล็กน้อยแล้วยกมือขึ้นป้องแสง

เมื่อยืนยันตัวตนได้แล้ว ซ่งอวิ๋นก็เบี่ยงลำแสงไฟฉายออก เอ่ยด้วยน้ำเสียงติดหงุดหงิดนิดหน่อย "คุณจงใจซ่อนตัวอยู่ตรงนี้เพื่อหลอกหลอนคนอื่นหรือไงคะ"

ฉีโม่หนาน:...ฉันดูเป็นคนว่างงานขนาดนั้นเลยหรือ