บทที่ 36

บทที่ 36

ซ่งอวิ๋นวางถุงผ้าที่ใส่ปิ่นโตลง หยิบกระปุกยาเข้ามาใกล้แล้วกล่าวว่า "แม่คะ อย่าปิดบังเลยค่ะ หนูเห็นหมดแล้ว"

ไป๋ชิงเสียฝืนยิ้มออกมาเล็กน้อย "ไม่มีอะไรหรอกจ่ะ พักสักสองสามวันก็หายแล้ว"

ซ่งเฮ่าก็เอ่ยขึ้นเช่นกัน "เสี่ยวอวิ๋น ลูกไม่ต้องเป็นห่วง พ่อหนังเหนียวทนทาน โดนตีที่หลังไปไม่กี่ทีเอง ไม่เจ็บเลย สักสองสามวันก็หายแล้ว"

ซ่งอวิ๋นกลั้นน้ำตาไว้แล้วเปิดกระปุกยา "นี่คือยาที่ฉันเพิ่งทำ ทาแล้วจะหายเร็วขึ้นค่ะ"

ไป๋ชิงเสียทำท่าจะรับกระปุกยามา "เดี๋ยวแม่ทาเอง"

ซ่งอวิ๋นไม่ส่งให้ "หนูทำเองค่ะ แม่คะ ในปิ่นโตมีแป้งจี่ไข่ที่จื่ออี้ผสมแป้งทำเองด้วย อร่อยมากเลยค่ะ แม่ไปกินก่อนเถอะค่ะ เรื่องทายานี่หนูถนัดกว่าแม่แน่นอน"