บทที่ 21

บทที่ 21

ผู้เฒ่าโม่คลำทางในความมืด เดินกะเผลกไปยังประตู ก่อนจะยกท่อนไม้ที่ขวางประตูออก แล้วเปิดประตูกระท่อมให้ซ่งเฮ่าเข้ามา

"เสี่ยวซ่ง ดึกขนาดนี้แล้ว มีธุระอะไรหรือ?"

ซ่งเฮ่ารู้สถานการณ์ของผู้เฒ่าทั้งสองดี เมื่อเข้ามาในกระท่อม เขาก็จุดเทียนที่นำมาด้วยทันที โดยไม่พูดอะไรสักคำ จากนั้นหยิบชามสองใบที่ผู้เฒ่าทั้งสองใช้กินข้าวเป็นประจำมาแบ่งโจ๊กขาวใส่ลงไป คนละชาม ได้ปริมาณเกือบเต็มชามทั้งคู่

เขาส่งสัญญาณให้ผู้เฒ่าทั้งสองเงียบไว้ เพราะห้องข้าง ๆ ยังมีคนอยู่ โจ๊กที่เขานำมามีไม่มากพอจะแบ่งให้คนอื่นด้วย บ้านข้าง ๆ เป็นสามีภรรยาคู่หนึ่ง ปกติไม่ได้ไปมาหาสู่กับพวกเขา อีกทั้งสายตาที่สองคนนั้นใช้มองผู้อื่นก็ชวนให้รู้สึกไม่ชอบมาพากล เขาจึงไม่มีความคิดจะสนิทสนมด้วยอยู่แล้ว

ซ่งเฮ่ายื่นชามโจ๊กทั้งสองใบให้ผู้เฒ่าคนละใบ พร้อมส่งสัญญาณให้พวกเขากินได้เลย