บทที่ 18

บทที่ 18

"โอ๊ยแม่!"

เสียงร้องของสะใภ้ใหญ่ทำเอาอาสะใภ้หวางตกใจจนสะดุ้ง มือที่กำลังเทน้ำมันลงในกระทะเกิดสั่นไหว เทน้ำมันเกินไปครึ่งช้อน ทำเอาเธอนึกเสียดายจนใจหายวาบ รีบเอาช้อนตักกลับขึ้นมาอย่างรวดเร็ว

"จะตกใจอะไรกันนักหนาเนี่ย? ทำเอาฉันตกใจหมด" อาสะใภ้หวางบ่นอุบ

"แม่ ของพวกนี้ยุวปัญญาชนซ่งคนใหม่เป็นคนให้มาเหรอคะ?" หลี่ต้านีเบิกตากว้างจ้องมองขนมและบุหรี่ในถุงผ้า ในใจกำลังคำนวณว่าจะแบ่งเอาไปบ้านเดิมสักเท่าไหร่ดี

อาสะใภ้หวางเหลือบมองสะใภ้เล็กน้อย ก่อนจะกวาดผักที่หั่นไว้บนเขียงลงกระทะ "เป็นยุวปัญญาชนซ่งให้มา มีอะไรล่ะ?"

หลี่ต้านีหยิบขนมเปี๊ยะดอกหอมหมื่นลี้ในถุงผ้าซึ่งห่อด้วยกระดาษห่อพิมพ์ลายขนมเปี๊ยะดอกหอมหมื่นลี้ออกมา กลืนน้ำลายเอื้อมมือคว้าด้วยความอยากกิน "แม่ ขนมอันนี้น่ากินมากเลย ฉันขอชิมสักชิ้นได้ไหมคะ?"