บทที่ 17

บทที่ 17

หลี่จวนเห็นว่าเธอจัดการเรียบร้อยแล้วจึงไม่พูดอะไรมาก เปลี่ยนเรื่องมาคุยเล่นกันแทน พอไปถึงที่หมายเธอก็ตกตะลึงจนพูดไม่ออก "เธอเช่าบ้านหลังนี้เหรอ"

ซ่งอวิ๋นถือของเดินเข้าลานบ้านแล้วยิ้มกล่าวว่า "เป็นยังไง ใหญ่ใช่ไหมล่ะ? ถึงตอนนี้จะดูผุพังไปหน่อย แต่พอทำความสะอาดเสร็จก็จะเปลี่ยนเป็นอีกสภาพหนึ่งเลยล่ะ"

หลี่จวนมองหญ้ารกเต็มลานสลับกับบ้านที่ชำรุดทรุดโทรมอยู่ครู่ใหญ่จึงเปล่งเสียงออกมา "เธอโดนหลอกหรือเปล่า? บ้านนี้อยู่คนไม่ได้แน่ ๆ แล้วฉันก็เคยได้ยินมาว่าบ้านหลังนี้——"

เธอลังเลที่จะพูดต่อ

ซ่งอวิ๋นรู้ว่าเธออยากพูดอะไร "เคยมีคนผูกคอตายใช่ไหม? ไม่เป็นไร ฉันไม่กลัวเรื่องนี้หรอก"