กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 7
หญิงอ้วนสีหน้าเปลี่ยนไป เปลือกเมล็ดแตงโมในปากพ่นพรวดออกมา ชี้หน้าซ่งอวิ๋นแล้วด่ากราด "นากระหรี่จากไหนมาพูดจาพล่อย ๆ แถวนี้ นี่มันลูกหลานญาติเรา ถ้าเจ้ายังปากพล่อยอีกฉันจะฉีกปากแกแน่"
ซ่งอวิ๋นข่มความโกรธเกรี้ยวพลุ่งพล่านในอก แค่นเสียงเยาะ "ลูกหลานญาติของบ้านคุณงั้นเหรอ งั้นบอกมาสิว่าญาติคนไหน ญาติคุณคนนี้ชื่ออะไร บ้านอยู่ไหน บ้านญาติทำอาชีพอะไร มีกี่คน แล้วเด็กนี่ชื่ออะไร อายุเท่าไหร่ เรียนอยู่ที่ไหน"
เฉียนชุ่ยฮวาเป็นอันธพาลมาทั้งชีวิต ไม่เคยคุยเหตุผลกับใคร และไม่ได้สนใจคำถามรัวเป็นชุดของยัยเด็กที่จู่ ๆ ก็โผล่มานี่เลยแม้แต่น้อย นางปรี่ไปคว้าไม้ขึ้นมาแกว่งแล้วตะคอก "จะไสหัวไปไหม ถ้าไม่ไปแม่จะส่งแกไปลงนรกซะ"