บทที่ 5

บทที่ 5

เรื่องนี้ตรวจสอบได้ง่ายมาก ตอนนี้เธอนึกเสียใจภายหลังอย่างยิ่ง หากรู้แต่แรก เธอคงไม่ควรเห็นแก่เงินก้อนนั้นจนรับปากไป๋ชิงเสียว่าจะพาซ่งจื่ออี้ไป

"ยังไม่รีบพูดอีก!" ซ่งเว่ยกั๋วหมดความอดทนแล้ว จึงกดเสียงตวาด

ซ่งเจินเจินสะดุ้งเล็กน้อย สุดท้ายก็ทำได้เพียงพูดความจริงออกมา

เมื่อรู้ว่าซ่งเจินเจินส่งน้องชายแท้ ๆ ของซ่งอวิ๋นไปให้คนอื่นจริง ๆ อีกทั้งเรื่องนี้ก็ไม่ได้ปกปิดใคร จึงตรวจสอบได้ไม่ยาก ซ่งเว่ยกั๋วหลับตาลงอย่างเจ็บปวด หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรงด้วยความโกรธ เมื่อนึกขึ้นได้ว่าซ่งอวิ๋นยังรอฟังผลอยู่ด้านนอก เขาก็รีบถามว่า "คุณรับเงินมาหรือเปล่า?"

ซ่งเจินเจินส่ายหน้า "เปล่าค่ะ ครอบครัวนั้นบอกว่าซ่งจื่ออี้อายุมากเกินไป ดูแลอบรมยาก พวกเขาไม่ยอมรับ ฉันเป็นฝ่ายให้เงินพวกเขาสิบหยวน พวกเขาถึงได้ยอมรับเขาไว้ พวกเขาไม่ได้ให้เงินฉันค่ะ"