กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นายครับผมรักนาย
ตอนที่ 175 อาอวี้ ฉันแค่... กลัวว่าจะเสียนายไปเหลือเกิน
น้ำเสียงของป้าหวังจากปลายสายยังคงสั่นเครือ
เขาลุกพรวดขึ้นทันที เก้าอี้ครูดกับพื้นส่งเสียงบาดแก้วหู “เฝ้าเขาไว้ให้ดี ฉันจะรีบกลับไปเดี๋ยวนี้”
น้ำเสียงนั้นร้อนรน แฝงความตื่นตระหนกที่ไม่อาจสะกดกลั้น
เลขานุการหลินที่กำลังจะยื่นเอกสารอยู่หน้าประตูชะงักฝีเท้าลงทันควัน เมื่อเงยหน้าขึ้นก็สบเข้ากับความกระวนกระวายและแตกตื่นที่ปั่นป่วนอยู่ในแววตาของเผยซูเฉิน
เสียงของเธอตีบตันอยู่ในลำคอ ได้แต่มองร่างนั้นหายลับเข้าไปในลิฟต์อย่างรีบร้อน
ตลอดเส้นทางนี้ เผยซูเฉินไม่เคยรู้สึกเลยว่าทางกลับบ้านจะยาวไกลถึงเพียงนี้
สัญญาณไฟแดงริมถนนกะพริบถี่ การจราจรติดขัดจนรถไม่ขยับ ทุกวินาทีที่หยุดนิ่งเปรียบเสมือนมีดทื่อ ๆ ที่คอยกรีดเฉือนประสาทของเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า