ตอนที่ 174 ที่แท้ท่านพ่อก็จากไปนานแล้ว？

ตอนที่ 174 ที่แท้ท่านพ่อก็จากไปนานแล้ว？

หลังผ่านการฝึกฟื้นฟูร่างกายวันแล้ววันเล่า ร่างกายของสืออวี้ก็ดีขึ้นมาก

ขาสองข้างที่อ่อนแรงค่อย ๆ มีเรี่ยวแรงขึ้น จนพอจะเกาะราวพยุงตัวฝืนยืนได้ชั่วครู่แล้ว

เผยซูเฉินให้ความสำคัญกับการฟื้นตัวของเขาเป็นอันดับแรกเสมอ

งานที่คั่งค้างในบริษัทไม่อาจผัดผ่อน เขาจึงต้องเดินทางไปกลับทุกวัน

เผยซูเฉินไปบริษัทแต่เช้าตรู่ทุกวันเพื่อจัดการงานที่สะสม พอถึงช่วงบ่ายก็ปฏิเสธงานเลี้ยงและการประชุมทั้งหมด กลับบ้านตรงเวลาเพื่ออยู่เคียงข้างสืออวี้ตลอดการฝึกฟื้นฟูโดยไม่ห่างไปไหน

เช้าตรู่วันนั้น เมื่อสืออวี้ค่อย ๆ ลืมตาขึ้น ความอบอุ่นที่คุ้นเคยข้างกายก็หายไปนานแล้ว

เขาเหลือบเห็นกระดาษโน้ตที่เผยซูเฉินทิ้งไว้บนโต๊ะข้างเตียง “ฉันไปบริษัทแล้ว ตื่นมาก็กินข้าวให้ดี อยู่บ้านรอฉันกลับมาอย่างว่าง่ายด้วย”