ตอนที่ 164 ในใจผม เห็นนายเป็นลูกแท้ ๆ ตั้งนานแล้ว

ตอนที่ 164 ในใจผม เห็นนายเป็นลูกแท้ ๆ ตั้งนานแล้ว

เผยซูเฉินนั่งอยู่บนรถเข็น ปลายนิ้วกำที่วางแขนแน่นโดยไม่รู้ตัว แววตาแฝงความสับสนงุนงงไว้เล็กน้อย

“ข้อสรุปจากการสอบสวนอุบัติเหตุทางรถยนต์ ไม่ใช่อุบัติเหตุจากฝ่ายตรงข้ามเมาแล้วขับหรอกเหรอครับ”

น้ำเสียงของเขาแผ่วเบา แฝงความสงบของคนที่รอดตายมาได้ โดยไม่ได้สังเกตเห็นความหนักอึ้งของพ่อของสืออวี้เลยแม้แต่น้อย

สือเจี้ยนกั๋วยกมือขึ้นเข็นรถเข็นเบา ๆ เดินทีละก้าวไปจนถึงหน้ากระจกบานใหญ่จรดพื้น

แสงสว่างนอกหน้าต่างมืดสลัว ถูกม่านหมอกสีเทาปกคลุมไว้ชั้นหนึ่ง ขับให้ทั้งเมืองดูอึดอัดหม่นหมอง

เขายืนอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ เหม่อมองเงาอาคารที่พร่าเลือนในระยะไกล ไม่ได้ส่งเสียงอยู่นานทีเดียว